جنگلی هستم که اولین درختش زخم

و هرزه علفهایش از آدمها مشق می گیرند

کاش به جای باران

تبر هدیه می آوردی . . .

                                            الف - آسا

شب را روی خود کشید.

و هم خوابه زمینی شدم

که از مادرمان هوا سیب تر بود

در هوای دوستت...

اسمان را برای تو می نویسم

برای تولد آرزو های تازه ات

ستاره ستاره انگشتانم را 

هزار بار می شمارم .

                                                          الف - آسا

اتاق کوچکم را از پنجره کنار می کشم 

و ستاره های کوچک نقره ای را 

در خیابان می تکانم

حالا میتوانم روی سقف اتاقم 

برقصم و آسمان زیر پایم را 

                                        عشق کنم .

                                                                 الف - آسا

باز می گردم

           از خیال گورستان

حالا شمع می سوزم 

در سکوت برزخی چشمانت

انگار مرده ای در تنم گریه میکند

وباران   همیشه تر از گذشته می بارد 

                                                        الف . آسا 

می ترسم از خود

بمب باران 

ساعتی که کج به دیوار آویزان است 

بهانه خوبیست

کاش !

برای پرواز پرنده می نوشتم  !

با این دستهای خالی و این سکوت 

  راه به جایی نمیبرم 



دارم تمام می شوم در این سکوت 

  حیرانم از اینهمه سوال 

  روز    ماه    سال 



باغ دستانم ترک خورده و خاموش 

و من هنوز در حسرت یک آغوش 

  به بلندای یلدای سکوتم 

  می سوزم و دست خودم نیست که می سازم 

  با من حرف بزن

"نسیم"

سالی    پی    در     پی

شد و آمد بی اذن

و      من      از

همه غمگین ترم

دل من می سوزد

سال بیچاره من

عمرش پایانیست

همه خوشحال از این تازه شدن

قصه آمدن نو ، و عذاب کهنه

همه شولای جدیدی بر تن

همه را شوق بهار

ننه سرما امسال

رفتنی نیست

عجیب

یا       شاید . . .

قلب  اَفسُردَن  او

قطره گردید به زور

ای همه خوب و بدان

شاد باشید

شاداب

ننه سرمای شما

ماندنی نیست دگر

عمر او پایانیست  

الف . آسا 90/12/24

سال نو مبارک